SCHONE DEERNES
Hans de Visser is internationaal theater expert en impresario voor DGtheater. Hij schreef een column over de zonderlinge Kransky Sisters.
Het was in de tijd dat de Aborigines dachten dat de invasie van buitenlandse criminelen nog naar het rijk der fabelen kon worden verwezen en het woord “excuses” nog geen enkel vocabulaire had gehaald, dat de schone deernes Eve , Mourne and Dawn ontwaakten uit hun prenatale droom en subtropische winterslaap en het dorpje Esk verblijdden men hun komst. Vanaf dat moment stond ESK op de kaart en de Kransky familie liet niet na in opperste verrukking de komst van de meisjes luidruchtig te verkondigen. De meisjes werden hartelijk onthaald door deze goegemeente in de outback van Queensland, Australie. Vader Kransky, niet gespeend van enig gevoel voor dramatiek en educatief vermogen, meende dat, ter gelegenheid van deze heuglijke gebeurtenis, het huishouden moest worden opgefleurd met een transistor radio, teneinde de meisjes te laten horen dat er nog een wereld was buiten Esk.
De 3 jonkvrouwen ontwikkelden zich sterk in het altijd vrolijke, door mannen gedomineerd dorpje en gevoed door de op batterijen werkende radiootje , ontdekten zij de verlokkingen van de wereld daar buiten. Gewapend met enig keukengerei en andere noodzakelijkheden waagden zij de stap en stelden zij zich open voor de verlokkingen en verrukkelijkheden van de rest van de wereld. Hun eerste reis enkele jaren geleden begon als een “Highway to Hell”- dit nummer van AC/DC werd op onnavolgbare wijze bewerkt en geschikt gemaakt voor hun beperkte en vreemde instrumentarium -, maar eindigde in een triomftocht langs vele podia en andere locaties in de wereld.
Door: Hans de Visser
De Kransky Sisters zijn op zondag 26 februari in Theater De Vest te zien. Klik hier voor meer informatie.
Het was in de tijd dat de Aborigines dachten dat de invasie van buitenlandse criminelen nog naar het rijk der fabelen kon worden verwezen en het woord “excuses” nog geen enkel vocabulaire had gehaald, dat de schone deernes Eve , Mourne and Dawn ontwaakten uit hun prenatale droom en subtropische winterslaap en het dorpje Esk verblijdden men hun komst. Vanaf dat moment stond ESK op de kaart en de Kransky familie liet niet na in opperste verrukking de komst van de meisjes luidruchtig te verkondigen. De meisjes werden hartelijk onthaald door deze goegemeente in de outback van Queensland, Australie. Vader Kransky, niet gespeend van enig gevoel voor dramatiek en educatief vermogen, meende dat, ter gelegenheid van deze heuglijke gebeurtenis, het huishouden moest worden opgefleurd met een transistor radio, teneinde de meisjes te laten horen dat er nog een wereld was buiten Esk.
De 3 jonkvrouwen ontwikkelden zich sterk in het altijd vrolijke, door mannen gedomineerd dorpje en gevoed door de op batterijen werkende radiootje , ontdekten zij de verlokkingen van de wereld daar buiten. Gewapend met enig keukengerei en andere noodzakelijkheden waagden zij de stap en stelden zij zich open voor de verlokkingen en verrukkelijkheden van de rest van de wereld. Hun eerste reis enkele jaren geleden begon als een “Highway to Hell”- dit nummer van AC/DC werd op onnavolgbare wijze bewerkt en geschikt gemaakt voor hun beperkte en vreemde instrumentarium -, maar eindigde in een triomftocht langs vele podia en andere locaties in de wereld.
Door: Hans de Visser
De Kransky Sisters zijn op zondag 26 februari in Theater De Vest te zien. Klik hier voor meer informatie.
